("й" носовой) 1) уст. рел. иметь грех; согрешить; 2) участвовать в чём-л. (хотя бы в самой малой степени) .

туохт. («й» мурун дорҕ.)
1. Айыыга киир, айыыны оҥор. ☉ Согрешить, впасть в грех
[Даайыс:] Киһи айыыланар буоллаҕына, кини айыылаах буолуон сөп этэ. А. Софронов
2. көсп., кэпс. Тугу эмэни оҥор (дуона суоҕу, аатыгар эрэ); туохха эмэ түбэс, тииһин (дуона суохха, аатыгар). ☉ Делать что-л. незначительное, не стоящее внимания; поживиться чем-л.. Булка быйыл айыыламматым