туохт.
1. Кими, тугу эмэ сууллар, турар балаһыанньаттан сытар балаһыанньаҕа түһэр эбэтэр үөһэттэн аллара сууллар. ☉ Валить, опрокидывать, повергать
Аҕабын бу баардыы өйдүүбүн, Сааскы күн сир солуу сылдьара. Суон тиити охторон, төһүүлүү Тиритэн буруолуу турара. Д. Апросимов
Сүөһүнү батыһыннара сылдьан былаҕы охторон эбии аһатар кыахтаахтар. «ХС»
2. спорт. Хапсаҕайга, атын да тустуу көрүҥэр, утарылаһааччыгын араас албаһы туттан сири буллар. ☉ Провести бросок, вывести из равновесия, уронить противника (в борьбе). Утарылаһааччыгын атаҕын олуйан охтор

I гл. 1) отталкивать, отпихивать кого-что-л.; күүстээх тыал түөскэ кэптэ сильный ветер ударил в грудь; киэр кэп оттолкнуть прочь; 2) ударить, нанести встречный удар; охсуһук дьүккүс гына умса кэбэн кэбиспитигэр, көрөөччүлэр соһуйдулар зрители удивились внезапному ответному броску борца; 3) толочь; кэлиигэ кэп толочь что-л. в ступе.

II 1) сущ., уст. участь, рок, судьба (несчастливая) человека; аҕатын кэбин кэттэ его постигла участь отца; 2) прил. страшный, ужасный; кэп тыл скверное слово или слово наперекор.