тыаһы үт. туохт. Кыра, «тыыр-тыыр» дииргэ маарынныыр тыаһы таһаар. ☉ Издавать, производить негромкие глухие звуки царапаньем или трением, шорканьем чего-л. по чему-л. (напр., тасуя колоду карт, почёсывая спину)
[Ипатий] хаартытын ырытан тыытырҕатта. М. Доҕордуурап
Ыстапаан бэкилдьийэн тиийэн, тыҥырахтаах тарбахтарынан Сүөдэр кэтит, киппэ көхсүн тарбаан тыытырҕатар. А. Фёдоров
Шатров уол диэки дьиктиргээбиттии көрөн кэбиһээт, тугу хоруйдуон толкуйдуур курдук бытааннык хаамыталыы сылдьан, «Молния» чаһытын собуоттаан тыытырҕатар. «Чолбон»