1) вилять хвостом, ласкаться (о собаке); 2) перен. угодничать, льстить.

извиваться; вилять, вихлять; чиэрбэ куйбаҥныыр червь извивается; куйбаҥнаан хаамп = идти виляющей походкой.

побуд. от куйбаҥнаа = вилять, вихлять чём-л.; ыт кутуругун куйбаҥнатта собака завиляла хвостом.

вилять, махать, размахивать (напр. хвостом); ыт кутуругун сырбаҥнатар собака виляет хвостом.

возвр.-страд. от мускуй= крутиться, вертеться, извиваться, вилять; эн ол-бу буолан мускуллума ты не выламывайся так и этак.

дьүһ. туохт. Купчугур, синньигэс самыылаах буол. ☉ Иметь фигуру с узким тазом. Оҕонньор бу хойбойон турар эбит
ср. хак. хойбанъна ‘вилять, извиваться’

дьүһ. туохт. Эргичиҥнээ, мунньаҥнаа, имиллэҥнээ (туох эмэ уһун, синньигэс, имигэс туһунан). ☉ Извиваться, вилять (хвостом, длинным телом), плавно изгибаться
Куонаан хантайан көрдө уонна: «Хамыйах сулус кутуруга куйбайа илик, эрдэ...» — диэтэ. М. Доҕордуурап

туохт. Тугу эмэ күүскэ хамсат, эйэҥэлэт, дэйбиирдээ (кутуруккун, дэйбииргин). ☉ Махать, размахивать, вилять (напр., хвостом)
Кугас биэ хойуу хара кутуругун сырбаҥнатар. Н. Босиков
Бөрөтө, кинини көрөөт, кутуругун сырбаҥнатта. М. Доҕордуурап

дьүһ. туохт. Эргичиҥнээ, эгдэрэҥнээ. ☉ Вертеться, ерзать; вилять хвостом, задом
Эн ол-бу буолан куйбараҥнаама. Н. Габышев. [Эмээхсин] ордук орто кыыһын санаата: «Куйбараҥныы сытыйан, оройуоҥҥа тиэстэр ахан, бэйикэй!» Н. Борисов
Кукуйуҥ куйбараҥныыр тэллэҕэр Көһөҥө таастары тикпэтэх абабын! Эвен фольк. Надежда көмөлөһүө, биир эмэ тойон иннигэр киирэн куйбараҥныа да бүтэр, ону кини ыраахтан аҕалбат. К. Симонов (тылб.)

дьүһ. туохт. Кэтит самыыларгын икки өттүгүнэн хамнатан, иэҕэҥнэтэн хаамп. ☉ Вилять, покачивать широкими бедрами (при ходьбе — о человеке, животном)
Куоска обургу ойон турда, Куобахтаах куулу кум-хам харбаата, Кэдэҥнии-кэдэҥнии кэлгийэн кэбистэ, «Кэһиилэнним» диэтэ, кэйбэрэҥнии турда. П. Ойуунускай
«Мунду куттаныах, балык үргүөх тууһутаҕын», — диэн баран Дьүлэй Өндүүкэ күлэ-күлэ, икки өттүнэн кэйбэрэҥнии, тэпсэҥнии турар. Н. Босиков