прил. 1. (естественный) айылҕа; природные богатства айылҕа баайдара; 2. (врождённый) айылҕаттан (баар), төрүт, төрүөҕүттэн (баар); природный талант төрүт талаан; природный недостаток төрүөҕүттэн итэҕэһэ.

даҕ. Төрүкүттэн, айдарбытынан (дьоҕурдаах, талааннаах буол). ☉ Врожденный, прирожденный (какие-л. таланты, способности, склонности)
Миитэрэй үтүө майгылаах, куруук бэһиэлэй, ону ааһан айылҕаттан артыыс. Амма Аччыгыйа
Киһи барыта айылҕаттан туохха эмит аналлаах, дьоҕурдаах төрүүр. Н. Лугинов
«Эн айылҕаттан хоргус буолан төрөөбүт киһи, барыттан бары куттаннаххын даа», — диир Бурхалей Марисаҕа. Эрилик Эристиин

1. 1) природа || природный; хотугу айылҕа северная природа; айылҕа муннуга уголок природы (в школе); тыыннаах айылҕа живая природа; тыыммат айылҕа неживая природа; айылҕа үөрэҕэ естествознание; айылҕа көстүүлэрэ явления природы, природные явления; айылҕа гаһа природный газ; айылҕаны үөрэт = изучать природу; 2) природа, загородная местность (поля, леса, горы); айылҕаҕа сынньанныбыт мы отдохнули на лоне природы; айылҕаҕа тахсыахха = отправиться на лоно природы; 3) перен. книжн. природа, сущность чего-л.; аҕылаан ыарыы айылҕата ситэ үөрэтиллэ илик природа беломышечной болезни до конца ещё не изучена; 2. природный, врождённый; айылҕаттан артист природный артист, артист от природы.