побуд. от далларый= быстро тянуть, тащить кого-л.; сиэтэн далларытан аҕаллылар его быстро привели за руки.

дьүһ. туохт. Кими эмэ чиҥник ситэ үктэннэрбэккэ хонноҕун анныттан ылан эбэтэр түргэнник хаамтаран илиититтэн сиэтэн ханна эмэ илт. ☉ Быстро тащить, тянуть кого-л. вперед, взяв под мышки или за руку, позволяя едва касаться ногами земли
[Уолаттар] Уйбааны далларытан аҕалан суон тиит төрдүгэр өйөннөрө олордон кэбиһэллэр. В. Ойуурускай
Саалаах киһи Маайаны уҥа диэки далларытан аҕалла. Эрилик Эристиин