с. 1. (дуновение) салгын, үргүөр; 2. перен. уххан, салгын; новые веяния в искусстве йскусствоҕа саҥа ухханнар; 3. с. х. бурдук көтүтүү, сиксийии.

аат. Салгын салгыйан биллиитэ, кыра сиккиэр. ☉ Веяние, дуновение ветерка
[Өлүөнэ өрүс] Сарсыардааҥҥы сапсыардара, Киэһээҥҥи сипсиэрдэрэ Сахалыы саҥараллар, Киһилии кэпсииллэр. Т. Сметанин

туохт. Эмискэ салгын охсорунуу биллэ түс (туох эмэ сыт туһунан). ☉ Вдруг обдать как дуновение ветра (о каком-л. запахе)
Уйгубыйаҥҥа тиийэн, Араҕас илгэ сыта ал гынан, Аарахтаах кымыһынан утахтанныбыт, Сөҥ сүөгэй төлкөлөннүбүт, Хойуу тунах олохтоннубут. Саха нар. ыр. III

аат. Аҥылыйан, саба биэрии (хол., салгын, сыт-сымар). ☉ Веяние, дуновение (о ветре, воздухе и т. д.)
Тула бэс ойуур, чугас даачалар сарайдара, үрүҥ турбалара, оҕо, дьахтар ньамалаһара, куукунаҕа балык ыһаарыланар тот хойуу сыта уонна тула ойууртан от, сэбирдэх сибиэһэй илгиэнэ. Н. Габышев