дьаадьый диэнтэн дьаһ
туһ. Доҕоруом, ырыабын тууйума, санаабын атыҥҥа дьаадьытан. С. Данилов
Тумусов кинини лүүктэн дьаадьытан аллараа [түрүүмҥэ] илдьэ түстэ. Н. Габышев
Онтон бу киһибит саҥа үлэтигэр эмиэ табыллыбатаҕына, аны атын оскуолаҕа, атын оройуоҥҥа дьаадьытабыт. Н. Кондаков

побуд. от дьаадьый = уводить, отводить в сторону кого-л. или уносить что-л. (осторожно, незаметно):