учащ.-длит. говорить быстро, болтать (о широкоротом человеке); кэпсээн дьаллыгырыыр он болтает без удержу.

тыаһы үт. туохт., сөбүлээб. Өрүһүспүт курдук олус түргэнник, үрүт-үөһэ, улаханнык саҥар. ☉ Говорить громко и взахлеб, тараторить
Кини саҥаран дьаллыгыраабытын ким да истэ барбата. Мээнэ дьаллыгыраа да дьаллыгыраа буолла. Чалыгыраан [киһи аата] урут дьиэҕэ киирэн иһэн саҥаран дьаллыгыраан кутарсимэр буолара. «Чолбон»