равн.-длит. клокотать; журчать; саламаат оргуйан хордьугунаата саламата, закипев, заклокотала.

журчать приглушённо; үрүйэ сүүрээн чырылаата тихо журчал ручей.

1) тихо храпеть, сопеть; утуйан бурдьугунаа = спать, тихо посапывая; 2) тихо журчать; үрүйэ сүүрэн бурдьугунуур тихо журчит речка.

учащ.-длит. 1) журчать; стремительно, бурно течь (о горной речке); үрэх сүүрэн халдьыгыраата журчал ручей; 2) перен. быстро и невнятно говорить.

равн.-длит. 1) журчать (о воде); таас үрэх харылыыр журчит горная речка; 2) храпеть; утуйан мунна харылаа-та он храпел во сне.

1) журчать; үрүйэ сүүрдэн сыккырыыр речка тихо журчит; 2) перен. тлеть; уот умайан сыккырыыр огонь едва тлеет # сыккырыыр тыына эрэ хаалбыт он еле жив остался.

тыаһы үт. туохт. Улахан тыаһа-ууһа суох сүүрүгүр (уу туһунан). ☉ Течь, струиться со слабым журчанием, журчать (о воде). Уу тыаһа сылыгыраата
□ Уу сылыгырыыр. ПЭК СЯЯ

тыаһы үт. туохт. Синньигэстик сүүрэн тохтообокко чуор тыастаахтык түс (убаҕаһы этэргэ). ☉ Падать тонкой струёй со звонким звуком, журчать (о жидкости). Уу тыаһа чуккуруур

тыаһы үт. туохт. Бүтэҥи соҕустук халдьыгыраан тыаһаа (хол., үрүйэ уутун этэргэ). ☉ Приглушённо журчать (напр., о речке)
Уохтаах үрэх, омуна ааһан, утарыта дьүккүспүт хайалары иллэһиннэрэ сатаабыттыы, чырылыы-чырылыы, ортолорунан ааһар. Н. Абыйчанин
Хайа үрэҕэ таастан тааска чырылыы сүүрдэрэ. Эвен фольк. Болҕойон иһиттэххэ, мыраан арҕаа ыҥыырынан түһэр үрүйэ тыаһа барбах чырылыыр. «Кыым»
ср. туркм. шилдиримек ‘журчать’, каракалп. шырылдау, кирг. чырылда ‘чирикать, щебетать’

сыһ. Тохтообокко биир күрүс түргэнник саҥар эбэтэр тыаһаа. ☉ Непрерывно, монотонно и быстро говорить или журчать
Үлэлээбит уон түөрт сыллара, …… болоорхой уутун Хотугу Муустаах байҕалга куллугураччы кутар Анаабыр өрүс дохсун сүүрүгүнүү, ахсымнык устан аастылар. ССП ЫН