тыаһы үт. туохт. Бүтэйдик, биир күдьүс иһиллэрдик, айаҕыҥмуннуҥ иһигэр саҥар; тугу эмэ гынан бүтэй диэрийэр биир күдьүс тыаһы таһаар. ☉ Монотонно бубнить, бормотать про себя, под нос (о человеке); производить глухой, дребезжащий монотонный шум в процессе какого-л. действия (о механизме). Киһи хоһооно суохтук тугу эрэ киҥинии олордо. Тыраахтар үлэлээн киҥинии турар
ср. бур. генгине, халх.-монг. гингинэ ‘производить монотонные звуки’