побуд. от кэбирин=.

1) досадовать, роптать на что-л.; 2) сожалеть (о своём проступке), раскаиваться (в своём поступке).

көр кэмирин
Киһисүөһү буолаары, Кэскил көрдүү кэлбитим. Кэлбиппин кэмсинэммин Кэбиринэн эрдэҕим. П. Ойуунускай. Киһилэрэ кутурҕан иҥмит, кэп туонар, кэмсинэркэбиринэр тойуга сүрэхтэрин үмүрүтэ харбыыр. А. Федоров