совм.-взаимн. от кэрбээ =.

кэрбээ диэнтэн холб. туһ. [Саха дьадаҥытын] баай аймах эриэн кыыл буолан, тымныы тумсунан сүрэҕин тигээри чолоҥнообута — алта сыл устатын тухары хаан оҕуолаппыта — бандьыыт турбута, Пепеляев ыкпыта, артемьевщина аһайдаабыта, ксенофонтовщина кэрбэспитэ. Суорун Омоллоон
Бассабыык аймаҕы киртитэн Норуоту харааччы иирдэллэр. Эмэри олустук киэргэтэн, Кэрбэһэр тиистэрин кистииллэр. Эрилик Эристиин
Торбуйах көрөөччүлэри кытта күннэтэ кэрбэһэр. Н. Заболоцкай