страд. от кэрт = рубиться, срубаться, быть срубленным; кэрдиллибит тиит срубленное дерево. кэрдиргэс хрустящий. кэри нареч. разг. всегда, постоянно; кэри киниэхэ сылдьабын я всегда посещаю его.

арыт. тыас туохт. Кэрдиргэс тыастаах буол, «кэрк-кырк» гынан тыаһаа. ☉ Хрустеть, похрустывать
Мин туойуом этэ: Молотуок тыаһа лобургуурун, Эрбии тыаһа кэрдиргиирин. А. Софронов
Сыппах хотуур күһүҥҥү сиппит от кытаанах төрдүгэр бөтө бэрдэриэхтии кирдиэхтээтэ, кэрдиргээтэ. Э. Соколов