туохт., кэпс.
1. Улахан-улаханнык уобан, иҥсэлээхтик аһаасиэ (улахан, бөдөҥ киһи туһунан). ☉ Жадно, быстро отправлять в рот еду большими кусками (о крупном, рослом человеке)
Хаамтаҕына, паровоз курдук бурдургуура, оттон аһыы олордоҕуна — дьэ, аһаан-сиэн мамырыйан аҕай биэрэрэ. М. Шолохов (тылб.)
2. көсп. Туохха эмэ олус иҥсэрэн, үксүн бэйэҕэр иҥэрин, апчарый. ☉ Проявляя жадность, присваивать себе что-л. в ущерб другому
[Соххор Дуурай:] «Хайа, убаай, бу олус да мамырыйан эрэҕин, миэхэ олус да кыра сири — ордороҕун», — диир. Саха сэһ. I
Тыаны, ууну мамырыйан Талбытынан дьаһайан, Бу сир бастаах сиһэ буолан, Аҥаардастыы аатыран Улуу кулуба оҕото — Уордаах тойон олоорто. С. Данилов