побуд. от мунаахсый = вызывать сомнение, заставлять колебаться.

мунаахсый диэнтэн дьаһ
туһ. [Эдэр биригэдьиир] үлэтин бастакы күннэриттэн биригээдэни туох мунаахсытарын, ханнык өссө туһанылла илик ис кыахтар баалларын быһаарсан салайбытынан барбыта. «Кыым»