Якутские буквы:

Русский → Якутский

мундштук

м. 1. (часть папиросной гильзы) бөппүрүөскэ сотото; 2. (трубка для курения) мустуук, чубуук; 3. мустуук (духовой инструмент уоска тутуллар чааһа); 4. (удила) үүн тимирэ.

мундштук плавящийся

ууллар мустук, кыбытык (холбуу сыбааркаланар улахан маассалаах халын соҕотуопкалар арыттарыгар кыбытыллар уонна онно сы-баарка уотунан уулларыллар тэһиттэҕэс металл быласты-ына, синньигэс туруупка о. д. а.)


Еще переводы:

чубуук

чубуук (Якутский → Русский)

мундштук (трубки); хамса чубууга мундштук курительной трубки.

янтарнай

янтарнай (Якутский → Русский)

янтарный; янтарнай мустуук янтарный мундштук.

янтарный

янтарный (Русский → Якутский)

прил. 1. (из янтаря) янтарнай, янтарь; янтарный мундштук янтарнай мустуук; 2. (о цвете) янтарнай, янтарь өҥнөөх; янтарный мёд янтарнай мүөт.

мустуу

мустуу (Якутский → Русский)

и. д. от мус = 1) сбор, собирание; скучивание; 2) сбор, накопление, мустуук мундштук. мусульманин мусульманин. мусульманскай мусульманский; мусульмански религия мусульманская религия.

эрэһэ

эрэһэ (Якутский → Русский)

1) сверло; 2) мундштук Пекарский: ; икки эрэһэлээх үүн тиэрбэһин курдук эрилкэй харахтаах с большими, круглыми, словно два кольца узды с мундштуком, глазами,
Я. Аан Эрэхэ ойуун один из двух сыновей Омоҕой-а и отец Нам-а.
3) решето

мустуук

мустуук (Якутский → Якутский)

чубуук д и э н к у р д у к
Чуохаанчык Уйбаан, мустуугар б ө п п ү р ү ө с к эни уга-уга Лөчүөк кыыһын диэки, со тору буола-буола, кылап гынан көрөн кэбиһэр. Д. Очинскай
русск. мундштук

чубуук

чубуук (Якутский → Якутский)

аат. Буруону оборорго аналлаах хамса уһун синньигэс чааһа. Мундштук курительной трубки, чубук
[Доропуун] оборо сылдьар хамсатыттан чубуугун сулбу тардан ылар, …… быһаҕынан хайа баттыыр, табах оҥостоору үөһүн кыһыйар, кырбыыр. Л. Габышев
Оҕонньор хамсатын чубуугун бэрт минньигэстик оборон сообурҕата сыппыта. С. Никифоров
Муҥутах Ньукулай хамсата бүөлэммитин уһуктаах маһынан хаһан баран, чубуугун оборбохтуур. «ХС»
ср. тюрк. чыбык ‘прут’, русск. чубук

хантарҕа

хантарҕа (Якутский → Русский)

I) повод, ремень, проведённый от мундштука к седлу (чтобы лошадь держала голову кверху); 2) подвязка уздцов к дуге.