подр. сильному звуку падения мокрых предметов или большой массы на мокрое место; инчэҕэй буору истиэнэҕэ ньалк гыннарда он шлёпнул об стену комком мокрой глины (при оштукатуривании); ср. ньал , ньылк : ньылк гын =.

подр. мягким шлёпающим ввукам; бадараан устун ньулк-ньалк хааман истим я шёл, шлёпая по грязи.

тыаһы үт. т. Сымнаҕас, сииктээх туох эмэ охсулуннаҕына биитэр түстэҕинэ иһиллэр биирдэм тыас. ☉ Подражание звуку, возникающему при лёгком шлепке чего-л. мягкого, шлёп
[Утуйа сытар] киһитэ тыастаах баҕайытык бэйэтин «ньалк» гына сирэйгэ бэриннэ. «ХС»

көр ньулк-ньалк
[Абааһы] былас ордуга түөс аҥаара уот оҕуур тылын эҥил баһын нөҥүө ньалкньулк тамнааттаан салбаммахтаан ылла. ПЭК ОНЛЯ II

тыаһы үт. т. Туох эмэ инчэҕэйгэ охсуллар тыаһа (хол., чалбаҕы кэһэргэ). ☉ Подражание негромким шлёпающим звукам (возникающим, напр., при ходьбе по лужам). Бадарааннаах, чалбахтаах суол устун ньулкньалк үктэнэн бара турда
□ Этиттэн элийэ-элийэ солууругар ньулк-ньалк быраҕаттаата. Болот Боотур