уст. стрела с железным вилообразным наконечником.

I
аат. Сир дьөлүтэ түспүт оҥхойдоро. ☉ Углубления, рытвины, ямы на земле
Өр-өтөр гымматаҕа, осхордор, куобах уостара туоланнар, хас тымыр оҥхой барыта сүүрүгүрдэн дьигиһиппитэ. Күннүк Уурастыырап
Хараҥаҕа оҥхой-осхор сүтэн, сир тэҥнэһэн көстөр. Софр. Данилов
ср. бур. одхор ‘дефект, изъян’
II
аат., эргэр.
1. Икки салаалаах тимир уһуктаах айа оноҕоһо, ырба. ☉ Стрела с железным вилообразным наконечником (для охотничьего самострела)
Силип сыыһа туттан, алҕас айатын эһэн, ырбалаах осхорго хара быарга түһэртэрэн өлбүт. Болот Боотур
Айа осхоро сототун бөтөҕөтүн сыыйа көтөн ааспыт. Н. Абыйчанин
2. көр холорук. Осхор диэн былыргылар сороҕор ырбалаах оноҕоһу эрэ буолбакка айаҕа оноҕос сытар маһын эмиэ итинник ааттыыллара
ср. эвенк. диал. оскор ‘стрела’