несов. I, (сиять, блестеть) чаҕылый, кылбачый, күлүмнээ; молния сверкает чаҕылҕан чаҕылыйар; роса сверкает сии к кылбачыйар; в ночном нёбе сверкали звёзды түүҥҥү халлааҥҥа сулустар чаҕылыйаллара; 2. чем и без доп. (о глазах) чаҕылыҥнаа, умай; его глаза сверкали гневом кыыһыран харахтара чаҕылыҥнаабыттара.