прил. 1. мед. симптоматическай (ыарыы симптомун суох гынар аналлаах); симптоматическое лечение симптоматическай эмтээһин; 2. (показательный) симптоматическай, симптом (туох эмэ си-бикшпинэн буолар).

аат. Туох эмэ буоларын, буолуохтааҕын эбэтэр ким-туох эмэ ханнык эмэ хаачыстыбатын бэлиэтэ, сибикитэ. ☉ Признак, примета (по которым можно узнать, определить что-л.)
Кэрэмээһэп куолаһыгар кыйаханар чинчи иһилиннэ. Софр. Данилов
Оттон эн бэйэҥ санааҕар хайдаҕый, ханнык чинчинэн эн үчүгэй ат диигин? А. Сыромятникова
Куобах айанныыр, хотуттан илин диэки сыҕарыйар чинчитэ биллэн барда. В. Титов
Сарсын ардыа суох, халлаан өтөрүнэн да ардыыр чинчитэ биллибэт. КФА СБ
△ Ыарыы биллиитэ, бэлиэтэ. ☉ Внешний признак, внешнее проявление болезни, симптом
Кыысчаан этигэр-сиинигэр араҥ чинчитэ ханан да суоҕа. И. Федосеев
Сүрэҕим-быарым бөҕөх, өлөр диэки ханнык да санаа, чинчи суох. Багдарыын Сүлбэ
Ыалдьыбыт чинчини биллэххэ бырааска тута көрдөрөр наада. ЛЛА АКДС
ср. п.-монг. синдьи ‘исследовать’, монг. шинж ‘форма, вид; признак, примета; свойство’, бур. шэнжэ, тув. шинчи ‘признак’, алт. шиҥжи ‘проверка’