туохт.
1. Улаханнык, көхтөөхтүк үр (үксүгэр булчут ыт туһунан). ☉ Громко, ос тервене ло ла я ть (обычно об охотничьей собаке)
Ытта ра чугас туох эрэ баарын биллилэр бы һыылаах, үрэн маргыйаллар, инники дьу луһаллар. Н. Якутскай
Кэрэмэс аты эргийэ көттө да, уун-утары туран үрэн маргыйбытынан барда. Р. Кулаковскай
Икки дуу, үс дуу сойуоһут ыттар улуй бахтаан ыла-ыла, үрэн маргыйбыттарын чуумпу салгыҥҥа [Сэмэн] чуолкай дык истэ оҕуста. Л. Толстой (тылб.)
2. көсп. Хаһыы былаастаан улаханнык саҥар. ☉ Говорить громко, сердито; браниться, ругаться громко
«Кыргыттаргын эрэ мин моонньубар хааллартаама! Кинилэри көрөр-харайар киһиҥ манна суох!» — диэн Мотя [кыыһыгар] маргыйбыта. Н. Якутскай
[ Кулуба] быраабатыгар киирдэҕинэ улуус суруксутун мөҕөн маргыйара, биир да киһини кытта үчүгэйдик, наллаан кэпсэппэт, биир да дьыаланы быһаарбат буолбута. «ХС»
[Улдьаа мэник] Итиннэ тиийэн иҥиннэ, Манна кэлэн маргыйда, Солуута суох сотуста, Эппиэтэ суох этистэ. ДВ О
ср. тув. маргылдаа ‘спор’, хак. марыҕ ‘пари, спор’, алт. маргыш ‘биться об заклад’, монг. маргах ‘спорить’