образн. ходить тихо, крадучись; хааман сыбырдаа = ходить тихо, крадучись.

дьүһ. туохт. Тыаһа суох, үөмэн хаамп. ☉ Ходить тихо, крадучись. Уол ампаар диэки сыбырдаата
□ Миша оронугар тиэрэ түһэ сытан кинигэ ааҕан эрдэҕинэ, илбиркэй таҥастаах атах сыгынньах уолчаан оргууй хааман сыбырдаан киирбитэ. «Чолбон»
ср. туркм. зыбырдаман ‘проноситься, пролетать (быстро и шумно)’