тыаһы үт. туохт.
1. Киҥнээхтик, дьаныһан үр (кыра ыты, ыт оҕотун этэргэ); үрэргэ маарынныыр дорҕоонно, саҥата таһаар (хол., сорох кыыл, көтөр). ☉ Лаять злобно и непрестанно (обычно о маленькой собаке); издавать звуки, похожие на лай (напр., о нек-рых зверях, птицах)
Күөрт ыт, нэмийэн чугаһыы сатыы-сатыы, ыраахтан туран үрэн ньаҕыйда. В. Яковлев
Соллой [иитийэх суор оҕото] арыт ыттыы үрэн ньаҕыйар, арыт киһилии сыһыгыраччы күлэн, соһутан, сүрэхпитин хайыта сыһар. И. Федосеев
Өйдөөн истибиппит — кырса үрэн ньаҕыйар эбит. Н. Габышев
2. кэпс. Үрүт-үөһэ, тохтоло суох саҥар да саҥар буол (мөҕүттэр, этиһэр быһыынан). ☉ Говорить без умолку, не переставая (обычно с укором, бранясь)
Эмээхсин чэйин иһэн сыйбаарда-сыйбаарда, өр баҕайы саҥаран ньаҕыйбыта. П. Аввакумов