образн. утолщаться, вздуваться на конце; сэлтэйбит муруннаах киһи человек с большим мясистым носом.

туохт. Уһуккунан соноон, модьураан таҕыс, модьу тэллэгэрдээх буол. ☉ Представлять собой округлённую, припухлую, вздутую конечность; утолщаться, вздуваться на конце
Кинилэр аттыларыгар, адарай анал уйаҕа биир боросуонак утуйан сэлтэйэн сытар. В. Миронов
Хааннааҕынан кытарчы көрбүт, сэлтэйбит эбириэн муруннаах саадьаҕай оҕустан сүрдээҕин куттанарбыт. «ББ»
ср. сой. сеглей ‘колыхаться, обвисать, быть развесистым’, бур. һэлхэрхэ ‘припухнуть’