тыаһы үт. туохт. Биир күдьүс «тир-тир-тир» диэн бүтэҥитик тыаһаа (хол., туох эмэ ыарахан ыйааһыннааҕы соһорго). ☉ Издавать, производить непрерывный, приглушённый шорох, стук, треск
Саньытаарка көлөһөлөөх наһыылканы анньан тирилэтэн аҕалла. Софр. Данилов. Огдообо Огдооччуйа остуолга күөрчэх ытыйан тирилэтэ туран, соһуйан өрө көрө түспүтэ. М. Доҕордуурап
Иистэнэр массыынанан тигэн тирилэппитинэн барда. В. Протодьяконов

побуд. от тирилээ = глухо трещать, дребезжать чём-л.; соһон тирилэт= волочить что-л. с глухим треском.