туохт.
1. Кыра-кыратык кээрэт, чокуй. ☉ Крошить что-л., понемногу откалывать от чего-л. «Үгүс көмүһү да булбатарбын, саатар муунта аҥаарын да курдук көстөрө буоллар!» — дии саныы-саныы тооройон чокуйар. Н. Якутскай
2. Бытааннык, кыра-кыратык атыллаа, оннук хаамп (кыра суон киһи, оҕо туһунан). ☉ Передвигаться медленно, короткими шажками (о толстом человеке маленького роста, о ребёнке)
Хааман тооройон эрэр. ПЭК СЯЯ
ср. др.-тюрк. тоҕра ‘резать’, каракалп. туурау, башк. турау, кирг. туура ‘крошить’