говорить плачущим тонким голосом, ныть (жеманно, притворно); саҥаран тыҥырҕаа= говорить плачущим голосом.

даҕ. Атаахтаан нэһиилэ саҥар, үҥсэргээ, кыҥкыйдаа. ☉ Говорить капризным, плаксивым голосом, ныть
Бастакы түүн, кыыс тыҥырҕаан, үһүөн биир ороҥҥо утуйан тураллар. Н. Тобуруокап
Төһө да сылайдарбынэлэйдэрбин тыҥырҕаабаппын. Н. Абыйчанин
Мааҕын ыалдьан тыҥыргыы сыппыт оҕонньорбут дуу, бу? И. Семёнов
ср. др.-тюрк. тыҥ ‘звучание, звук’