хадаҕалаа диэнтэн бэй., атын
туһ. «Хотун ыытта, маны таҥныаҥ үһү. Олус хадаҕаланан эрэр кыыскын», — диэт, Өкүлүүнэ тахсан барда. Н. Павлов
Оччолоох уохтаах уоҕурдуунан хадаҕаламмыт хортуоппуй хаһаайын үтүөтүн-өҥөтүн ситэ-хото сыаналаабат үүнээйи буолан биэрдэ. Күрүлгэн
Мииринэйдээҕи халбаһы сыаҕа эмискэ сабыллыаҕыттан, олохтоохтор ханна оҥоһуллубута биллибэт халбаһынан хадаҕаланарга күһэллибиттэрэ. «Кыым»

возвр.-страд. от хадаҕалаа = пользоваться чьим-л. особым вниманием в чём-л.; аска хадаҕалан = получать особое угощение.