уст. склонность исчезать (при малейшем нарушении охотником какого-л. запрета — о добыче).
Якутский → Русский
ханныган
Якутский → Якутский
ханныган
даҕ. Ханнан хаалар, кириргээн, көстүбэт буолар, үргэр (булт туһунан — булчут сиэри-туому кэстэҕинэ, кыраны да алҕас тутуннаҕына). ☉ Способный пропадать, пугливый (из-за нарушения охотником каких-л. запретов, связанных с поверьями, — о добыче)
Ханныган бултаах киһи. ПЭК СЯЯ
Далай балыга Көнчүөлээх, ханныган. И. Баишев