хардалаа диэнтэн холб. туһ. [Муустаах муора Өлүөнэҕэ] хатыыс балыгынан хардалаһан, Кээчэрэ балыгынан кэһиилэнэн, Өҥөлөһөр үгэстээх үһү. Саха нар. ыр. I
Дьөгүөр оҕонньор тугу эмэ хардалаһыаҕын иннигэр тыл бэриллибэтэҕэ. И. Никифоров
Хоксотуров тугу эрэ хардалаһан көрүөн баҕарар да, агроном кырдьыга кыларыйан турара бэрт. П. Егоров

совм.-взаимн. от хардалаа = обмениваться чём-л.; аһынан-үөлүнэн хар-далаһаллар они обмениваются продуктами.