чихать.

I 1) шалун, баловник || шаловливый, баловной; шальной; мэник уол мальчик-шалун, шаловливый мальчик; 2) дурак, глупец || дурной, глупый; далай мэник далаҕа непроходимый дурак.
II частица разг. выражает постоянное длительное действие часто, много; ытырдар мэник буоллум я начал часто чихать; күлэр мэник буолбут кыыс хохотушка; ср. мээрик .

туохт. Муннуҥ иһэ кычыгыланан, эмискэ төлө биэрэн муннугунан уонна айаххынан тыбыыр. ☉ Непроизвольно, с резким звуком выдыхать воздух носом и ртом, чихать
Бутукаай мэлиир табаҕы кытаахтаан ылан сыҥсыйда, түҥнэри хайыһан баран, ытырдан бытарытта. Амма Аччыгыйа
Дьиибэ [киһи аата] бүтүннүү бурдук буолан хаалбыт, хаста да ытырдар. С. Ефремов
Сибиинньэ бастаан ыалдьарыгар тумуулуур, мунна бүөлэнэр, ытырдар. МВИ ССАР
◊ Ытырдар от бот. — үксүгэр сииктээх сиргэ үүнэр, отут-алта уон сэнтимиэтир үрдүктээх, хойуу үрүҥ сибэккилээх эмтээх от үүнээйи. ☉ Растущее преимущественно во влажных местах лекарственное травянистое растение высотой тридцать — шестьдесят сантиметров, с белыми пышными цветочками, чихотная трава
Ытырдар от сииктээх сири талан, ходуһаларга, сэппэрээктэр саҕаларыгар үүнэр. МАА ССЭҮү
Ытырдар от куртах, оһоҕос ыарыытын, үөһүрүүнү эмтииргэ туттуллар. МАА ССКОЭҮү
ср. др.-тюрк. асур, тув. азырар, с.-юг. азырт ‘чихать’