тыаһы үт. туохт. Көп эккэ ытыһынан охсубукка майгынныыр сөбүгэр улахан тыаһы таһаар (хол., ытыскынан холгун охсунан). ☉ Издавать звук, исходящий от удара чем-л. плашмя по мягкой части тела человека, шлёпать (напр., ладонью по голому предплечью)
Чэчэгэйгэ бэрсэн Чэллиргэтэ оонньуур, Оройго бэрсэн Ойбонноһо оонньуур, Биилгэ бэрсэн Бэллиргэтэ оонньуур [мээчик]. П. Ойуунускай