туохт., түөлбэ. Эбилин, эбии, эбиискэ буол. ☉ Быть в придачу, прибавляться, добавляться к чему-л.
Бырааһа: «Сырыынньа үүтүҥ киириэ, икки оҕо эбиилэспитин билиэҥ, ыанньыйыаҥ», — диэбитэ. Огдо
Хайыай, күнүскү күүстээх үлэ кэнниттэн, арыгы обургу эбиилэспитин кэннэ, утуйумуна. «ХС»

диал. 1) оказывать незначительную помощь; 2) преувеличивать (напр. свои страдания); ыарыһах эбиилэһэн ынчыктыыр больной преувеличенно (громко) стонал.