побуд. от атаахтаа = баловать, нежить кого-л.; потворствовать кому-л.; мэниги атаахтатыма — баскар ыттыа посл. не потворствуй глупцу—на голову тебе сядет.

1. прич. от избаловать; 2. прил. атаах; избалованный ребёнок атаах оҕо.

туохт.
1. Киһини иччиргээн илин-кэлин түс, өрүтэ ыстаҥалаа (ыт туһунан). ☉ Вилять хвостом, ласкаться (о собаке)
Сэниэлээх ыттар туран кинини тула эккэлээтилэр, ыран быстыбыт ыттар ыйыластылар. Н. Габышев
Моойторук, Уйбааскыны тула көтө сылдьан, эккэлээтэ. Л. Попов
2. көсп., кэпс. Кимиэхэ эмэ бэрт буола сатаа, ньылаҥнаа. ☉ Заискивать, лебезить перед кем-л.
Дьэ, ити киһи тойотторго эккэлиир идэлээх. «ХС»
ср. алт. эркеле, каракалп. еркелеу, хак. иркеле, монг. эрхлэх ‘ласкать, нежить, баловать’, бур. эрхэлхэ ‘ласкаться’

сов. кого 1. (приучить к разврату) содур быһыыга үөрэт; 2. (довести до морального разложения) сигилитин алдьат; 3. (избаловать) атаахтат, буорту гын.

I 1) побуд. от тараа = 1; баттаҕын эдьиийигэр таратта она попросила свою старшую сестру причесать её; 2) см. тараа = 2.
II побуд. от тарай=; соҕотох оҕоҕутун олус таратымаҥ не слишком балуйте единственного ребёнка.