болтун; сплетник.

болтун || болтливый || болтовня.

1) любитель рассказывать; болтун, говорун; 2) сплетник.

I болото, топь || болотный; лээби ото болотная трава.
II надоедливо, невразумительно и путанно повторяющий одно и то же; болтун || болтливый; лээби киһи болтун.

ж. 1. чачыгыратар (тыаһатар оҥоһук); 2. перен. разг. (болтун, болтунья) тылынан чалыгыраан тахсааччы, лахсыыр-дьыт.

болтливый || болтун || пустая болтовня, вздор; мээри киһи болтливый человек; мээритинэн салгытта он надоел своей болтовнёй.

тыаһы үт. туохт., кэпс. Улаханнык, сатархайдык салгымтыалаахтык тугу эрэ кэпсээ. ☉ Говорить, рассказывать что-л. громким раскатистым голосом.
ср. тат. диал. лыбыр ‘болтун, тараторка’

1) открытый; аһаҕас аан открытая дверь; 2) открытый, обнажённый; аһаҕас түөс открытая грудь; 3) перен. открытый, доступный, свободный; откровенный; аһаҕас мунньах открытое заседание; аһаҕас кэпсэтии откровенный разговор # аһаҕас айах болтливый человек, болтун; человек, не умеющий хранить тайну.

аат. Мээнэ куолулуурун сөбүлүүр киһи. ☉ Человек, речь которого напыщенна, красива, но лишена внутреннего содержания, фразёр; болтун
Суруксут суолтата тугуй? Олоххо ырыа кэриэтэ дойҕохсут дуу, Оонньуукүлүү ойууһут дуу? А. Софронов
Виктор Павлович утопист, кумахтан салгын замоктарын тутар кураанах дойҕохсут курдук көстүмээри, урут хаһан да эппэтин эттэ. Ю. Чернов (тылб.)

туохт., кэпс., сөбүлээб. Аһаҕас дорҕооннору киэҥник тардан, бытааннык сатаарыччы саҥар. ☉ Говорить громко, внятно, растягивая гласные звуки
[Мотуоһа:] Чэ, лаабырҕаан, кэпсээн бүт. Барар дьону тардыма. Болот Боотур
Татыйааһа талах ылан Татынньахтыы далбаатанна: Лаабырҕаама! Күннүк Уурастыырап
Айаҕа хам буолбакка, ту гу э рэ с аҥара, лаабыргыы иһ э р. Н. Босиков
ср. тат. диал. лыбыр ‘болтун, невоздержанный на язык’