прил. (властолюбивый) бэйэтэ билэринэн дьаһайар, тойомсук.

даҕ. Былааһы таптыыр, былааска талаһар. ☉ Властолюбивый, рвущийся к власти
Бүрүкүрээт, былааһымсах, ньылаҥнааччы дуоһунаһынан, дорҕоонноох тылларынан, урукку ситиһиинэн, үлэҕэ быстах күүркэйиинэн бэрт үчүгэйдик саптынар. «ХС»

1) корчить из себя начальника; 2) быть властолюбивым; распоряжаться чем-л. самовластно, самовольничать.

1. даҕ. Тойомсуйарын сөбүлүүр, бардам. ☉ Властный, властолюбивый
   Сахаар тойомсук дьорҕоото мөлтөөн, дьонун ааттаһар. Амма Аччыгыйа
   Настаа эрэ — биэс уончалаах тойомсук киһи. Н. Габышев
   Баар буолаллар эбээт олус тойомсук, наһаа бэйэмсэх дьоннор. И. Никифоров
2. аат суолт. Тойомсуйарын, дьаһалымсыйарын сөбүлүүр киһи. ☉ Человек, любящий властвовать, командовать, который мнит себя хозяином, начальником
   [Кэнтиикэп:] Хобуоччу, сирэй көрбөх, тойомсук, киһиргэс урукку даҕаны былааска баар этилэр, билигин даҕаны бааллар. Л. Попов
   Орджоникидзе тойомсуктары, тылынан кынаттанааччылары ончу тулуйбат. СОТА