аат. Чаччыгыныар бииһэ: харатыҥы-өлбөөркөй өҥнөөх, маҥан хаастаах, улахан истээх, кынатын алын өттүгэр маҥан бээтинэлээх мас көтөрө, хара чаччыгыныар. ☉ Чёрно-сизая птица с белой широкой бровью, белым брюшком и белым пятном на нижней стороне крыла, дрозд сибирский. Киргил кинээстээх, Чаарда чаччыыналаах, Кукаакы кулубалаах. Саха фольк.
ср. кирг. чир ‘грач’

аат.
1. Саас сэтиэнэҕи, лаҥханы ыраастаары, ходуһаҕа, сыһыыга уот ыытыы. ☉ Пал, пускаемый весной для выжигания прошлогодней травы на лугу
[Мохсохо] солуурчаҕын кыыһыгар туттарбыта уонна өрт барбат сииктээх сирин булан күөл кытыытыгар уотта отун диэн соруйбута. Далан
Сайын таба өрт сиэбит сиригэр үүммүт оту сиир. Б. Лунин (тылб.)
2. Ойууру сиир уот; ойуур, тыа баһаара. ☉ Лесной пожар
Аҕыйах хоноот Туоллума халдьаайытыгар өрт баран, одунчалар быһыттарын олорчу мэлиппитэ. Күннүк Уурастыырап
Өрт уота сиэбит сиригэр уонча сыл буолан баран моонньоҕон уга бытыгырыыр. Далан
◊ Өрт турааҕа зоол. — сааскы өртөөһүн саҕана кэлэр, тумсун төрдө маҥаннаах кыра тураах. ☉ Грач
Өрт тураахтара саас кэлбитин бэлиэтинэн буолаллар. ШВФ З
Өрт тураахтара хааҕырҕаһан, аймалаһан тахсаллар. М. Прилежаева (тылб.)
тюрк., др.-тюрк. өрт