несов. см. запутать(ся).

1. прич. от запутать; 2. прил. (спутанный) иирсибит, иирсэн хаалбыт; 3. прил. перен. (сложный) иирбэ, бутуурдаах; запутанное дело иирбэ дьыала.

1) запутывать; быаны бааччай = запутать верёвку; 2) делать что-л. кое-как, неумело; күрүөнү бааччай = сляпать изгородь.

путать, запутывать; искажать; эппитин бутуйар он путает им же сказанное; сууттанааччы силиэстийэни бутуйа сатыыр обвиняемый старается запутать следствие; ср. булкуй= 2.

сов. что 1. (запутать) иириһиннэр; перепутать нитки сабы иириһиннэр; 2. (спутать с чем-л.) бутуй, бутуйан кэбис; он перепутал их имена кини ааттарын бутуйан кэбистэ.

туохт.
1. Бутугаһы (утаҕы) оҥор. ☉ Приготовлять напиток из воды, молока или пахты (заправляя его мукой или съедобными травами). Эбэм сүөгэй уутугар бутугастыыр этэ. Сүөгэй уутугар кыа угун, кииһилэни, бурдугу холбуу ытыйан бутугастаата
2. Бутугаһы (сэлиэйдээх, миини) оҥор. ☉ Приготовлять похлебку, болтушку. Эттэрин тобоҕунан бутугастаан сиэтилэр
3. көсп. Туох эмэ бэрээдэгин ыс, бутуй, булкуй. ☉ Нарушить порядок чего-л., путать, запутать. Оок-сиэ, бу оҕо, дьэ, үчүгэй аҕайдык бутугастаабыт ээ

туохт.
1. Кими, тугу эмэ куттаан, соһутан, тэскилэт, куоттар. ☉ Заставить кого-что-л. удалиться, убежать (напр., в испуге), распугать
[Тайаҕы] үргүтэҕин уонна ол үргүбүт суолугар киирэҕин. Ол гынан баран ынахтыы кэнниттэн батыспаккын. Далан
Ородобуой дьиэҕэ икки кыыс, биэс уол тугу эмэ үргүппэтэрбит диэбит курдук, хамнаабакка даҕаны, уу-чуумпутук олороллор. Болот Боотур
Оҕо, дьахтар өттө нырыылаан балыгы үргүтэргэ күөл уҥуоргу өттүгэр хаамыстылар. Уустаах Избеков
2. көсп. Кими эмэ улаханнык аймаа, уйгуурт. ☉ Нарушать чей-л. покой, будоражить кого-л.
Дьон санаатын таһыырынан, муустаах боппуолдьанан, уоруйах тутуурунан, саа уоһугар туруоруунан кыыллаан үргүтэн кэбистилэр. П. Ойуунускай
Борохуот үс төгүл төхтүрүйэн хаһыытаан бытарытта, өйүсанааны үргүтэн кэбистэ. Амма Аччыгыйа. Бэдэр Харах, ыгым муҥнаах, бардьыгынаабыта: «Утуйа сытардаах баҕастаах! Утуйар уугун үргүтэ кэллибит, аһа тарт!» И. Гоголев
ср. др.-тюрк., тюрк. үркүт ‘пугать, запутать’