сов. см. извергать(ся).

1) отрыгивать, блевать (обычно о собаке, волке); 2) перен. разг. осквернять; оскорблять; извергать поток сквернословия.

с. 1. (по гл. извергать) тоҕо ыһан таһаарыы, төлө өҕүйүү; извержение лавы лаваны тоҕо ыһан таһаарыы; 2. (по гл. извергаться) тоҕо ыһыллан тахсыы; 3. эстии; извержение вулкана вулкан эстиитэ.

туохт.
1. Аһаабыт ас сорҕотун айаххынан төттөрү таһаар (хол., ыт, бөрө туһунан этэргэ). ☉ Срыгивать обратно часть съеденного (обычно о собаке, волке)
[Саһыл:] Ээ, ас баһаам, ыт кулгуйар, баҕа халтарыйар үлүгэрэ. Саха ост. I
Бөрө куота охсор ухханыгар аһаабытын кулгуйан кэбиһиэ. И. Федосеев
2. көсп. Кими эмэ олус күүскэ үөх, ыыстаа, холуннар. ☉ Сквернословить, оскорблять, извергать поток ругани
Кулгуйа олорбутун хара ыты дэлби тэпсэн биэриминэ! Күннүк Уурастыырап
«Туох диирий, тугу кулгуйарый ити сыакаар!» — диэн Иҥнэри Дьарааһын ыксаан, кэлэҕэйдии-кэлэҕэйдии өрөһөлөннө. Д. Таас
ср. монг. гулги, кирг. кулгу ‘срыгивать, отрыгивать с частицами содержимого желудка’