Якутские буквы:

Русский → Якутский

клочок

сущ
сүүмэх

клочок

м. лоскуй; клочок бумаги лоскуй кумааҕы; клочок земли лоскуй сир.


Еще переводы:

бумажка

бумажка (Русский → Якутский)

ж. (клочок бумаги) кыра кумааҕы, кумааҕы оҕото.

эбириэскэ

эбириэскэ (Якутский → Русский)

обрезок, отрезок, лоскут || лоскутный; таҥас эбириэскэтэ обрезок материи # эбириэскэ сир клочок земли.

ытырым

ытырым (Якутский → Русский)

кусочек чего-л. (к-рый можно взять в рот за один раз); ытырым эт кусочек мяса; ытырым от клочок сена (к-рый животное сразу захватывает зубами).

лоскучах

лоскучах (Якутский → Якутский)

аат., кэпс. Кыракый лоскуй. Маленький клочок чего-л., лоскуток
Чабырҕах быстах, лоскучах пуорма буолар. П. Ойуунускай
Түрүүм үүтүнэн халлаан лоскучаҕа сибиниэс курдук буолан көстүбүтэ. М. Горькай (тылб.)

лоскуйдаа

лоскуйдаа (Якутский → Якутский)

туохт. Туохтан эмэ лоскуйда хааллар, быстаҕын ордор. Оставлять нетронутым лоскут, клочок ч его-л.
Ходуһа кытыытын ситэ охсубакка лоскуйдаан хааллар.  Муннуттан туох эрэ хара субуруйан эрэрин курдук үөһээ бытыгыттан лоскуйдаан ордоруммут, будьурхай баттаҕын өссө арбайдын диэбиттии өрө сахсаччы тарааммыт. А. Софронов

лоскуй

лоскуй (Якутский → Якутский)

  1. аат. Туох эмэ улахан, бүтүн быстаҕа, быстаҕаһа. Незначительная часть чего-л. цельного, большого, лоскут, клочок, обрывок (напр., материи, бумаги, земли)
    Тирии лоскуйа. Ылтаһын лоскуйа. Бааһына лоскуйа.  Сарсыныгар, туспа кыһаҕа эмиэ хат уһааран, күүстээх балтаһыттар үөгүлүү-үөгүлүү, тыын быстарынан сүгэ ыһыынан болгуо тимирдэри лоскуйдарга бысталыыллар. «ХС»
    Ууллубатах хаар лоскуйдара …… онон-манан күлүккэ тулаайахсыйа маҥхаһаллар. Н. Габышев
    Туох эмэ быстах түгэнэ, сороҕо. Отдельный момент, фрагмент, эпизод, кусок (напр., жизни)
    Өссө «Медный всадник» диэн Пушкин суруйбутун кыра лоскуйу Ньургун биэчэргэ нойосуус аахпыта. Болот Боотур
    Горняктар олохторуттан аҕыйах лоскуйу к эп сии рг э с о р уннум. «ХС»
  2. даҕ. суолт. Этиигэ сыстыы ситиминэн быһаарыы буоллаҕына: туох эмэ лоскуйа, быстаҕа буолар; кыра. В позиции примыкающего определения: представляющий собой лоскут, клочок чего-л.; крохотный, маленький
    Лоскуй кумааҕы. Лоскуй былыт. Лоскуй сир.  Д ь а д а ҥ ы л а р лоскуй ходуһаларын дуомугар сүөһүлэрин да кыайан ииппэттэрэ. СССБТ
сарымтах

сарымтах (Якутский → Якутский)

  1. аат. Туох эмэ сарымтыбыта, сарымтыбыт лоскуйа, илдьиркэйэ. Лоскуток, клочок, торчащий по изорванному краю чего-л.
    Уулусса муннугар тохтоон, кумааҕы афишалар сарымтахтарын самсыы тута-тута ааҕыталаата. Софр. Данилов
    Атаҕар таба турбат буола салҕалас буолла, мэктиэтигэр алдьаммыт баата ыстаанын сарымтахтара тыал үрэн эрэринии эйэҥнииллэр. И. Никифоров
    [Микиитэ] хаһыат сарымтаҕын кыбыппыт сиринэн кинигэтин арыйа баттаан, аахпытынан барда. Амма Аччыгыйа
  2. даҕ. суолт. Сарымтыбыт, сарымтаҕас, сириттэҕэс. Рваный, щербатый, неровный
    Тэппэй кинини [элиэни] куорсуна түспүт сарымтах кынатынан эндэппэккэ билбитэ. Далан
    Тоҕойго киирээт, ыт халлаан мохсоҕолугар имнэппит [сиирэ тэптэрбит] сарымтах кулгаахтара ибигирэһэ түстүлэр, ону-маны сытырҕалаамахтаата. Н. Заболоцкай
    Дьүкээбил уота, дьэргэлгэн кустук араас эгэлгэ өҥүн түһэрэн, халлаан оройун ааһа сарымтах саһарҕалары өрө уһууран тахсааччы. Г. Колесов
    Сарымтах ой (түс) кэпс. — сарымтахтаа диэн курдук
    [Ыт мохсоҕолго сиирэ тэптэрбит кулгааҕа] сүүрдэҕинэ уонна Витяны кытта оонньоотоҕуна, сарымтах ойо сылдьар. Н. Заболоцкай
    Оҕолор кинилэри ыраахха диэри батыһан сарымтах ойбуттара. И. Федосеев
тааҕы

тааҕы (Якутский → Якутский)

I
аат.
1. Түү, баттах бэйэбэйэтин кытта сыстыһан, иилистэн мөчөхтөспүтэ. Сбившаяся, свалявшаяся шерсть; спутавшиеся волосы
Бу ат түүтэ тааҕы буолан хаалбыт. ПЭК СЯЯ
Тааҕы буола будьуруччу үүммүт, арбайбыт баттаҕын кырыттарбыта. И. Никифоров
2. Туох эмэ элэйбитэ. Что-л. старое, потрёпанное, изношенное
Мин кыра эрдэхпиттэн биир тааҕы буолбут полевой суумкалаах, куруутун тиэтэйэ-саарайа, дьаһайса сылдьар киһини өйдүүбүн. Далан
3. түөлбэ. Эргэрбит куобах суорҕан. Старое, истрёпанное заячье одеяло
Хатыттаар, миигин тааҕыга суулаан бараҥҥыт, дьиэ эркинигэр тахсаҥҥыт ууран кэбиһиҥ! Саха ост. I
Биирөргөстөөх (өргөс муостаах) тайах талахтаан сии-сии иһэр. Бу тайах кэлэн били оҕонньору тааҕылары, талаҕы кытта сиэн кэбиһэр. Саха ост. I
ср. алт. таакы, хак. тааха ‘клочок шерсти’, кирг. даакы ‘весенняя шерсть (ещё не вылинявшая)’
II
сыһ. Туһата суоҕу, хаалары. Понапрасну, без пользы
Эчикийэ, тааҕы эрэйдэнэн кэллим, дабыдалым силиитин таах ууллардым [диир хаххан]. Суорун Омоллоон
Ээ, тааҕы саҥара турума дуу, үрэх быта үрэххэр бараҥҥын балыктаан сиэ. Күндэ
Тукаам, туоҕуҥ саҥатай, тааҕы баҕаран санааҕын уурума, хаһан сатаан киирээригин [үөрэххэ]. Н. Түгүнүүрэп

тыыт=

тыыт= (Якутский → Русский)

1) обычно употр. в отриц. ф. и отриц. оборотах трогать, дотрагиваться, касаться, прикасаться; тыытыма ! не трогай!; кырдьаҕаһы тыытыма не трогай старика, не беспокой старика; 2) в сочет. с нек-рыми нареч. означает интенсивность действия: тырыта тыыт = растерзать, разорвать (в клочки); хайыта тыыт = разорвать, разодрать; 3) перен. задевать, трогать, волновать; эргэ бааһын тыытыма не береди его старые раны # сүрэҕим тыытта у меня сердце защемило; у меня сердце дрогнуло; тыытар (ыарыы) ломота.