1) крестец; поясница; 2) круп (лошади).

копчик, крестец; подкопчиковая ямка (у рогатого скота); хоҥхочох уҥуоҕа копчиковая кость; хоҥхочоҕо туолбут подкопчиковая ямка исчезла (признак упитанности животного).

аат., эргэр. Сүөһү кэннэ, самыыта (сүөһү, кыыл сиһиттэн кутуругар диэри өттө). ☉ Задняя часть туловища животного от спины до хвоста, круп лошади. Атыырдара уһатынан сырдык чуоҕурдаах
♦ <Мүһэлээҕи бүдүрүт>, уһалааҕы умсар (охтор) көр мүһэ. Бытталааҕы бысталаабыттар, мүһэлээҕи бүдүрүппүттэр, уһалааҕы умсарбыттар. Саха фольк.
ср. др.-тюрк. уча ‘крестец’, тюрк. уча, оса, уджа ‘крестец; круп; задняя часть тела животных’

Пекарский:
продольная середина спины, хребтовая часть тела; нижняя часть поверхности спины, начиная от поясничной области до седалища, крестец.
иэнинэн түстэ он упал на спину; батаһынан иэнин хастаата он ободрал его спину пльмой, содрал с него шкуру; балык иэнин тириитэ спинная рыбья кожа;

аат., анат. Киһи-сүөһү самыыта. ☉ Крестец
Сэттэ сиринэн силбээһиннээх, тоҕус сиринэн курбуулаах тоҥ болгуо куйаҕын тохтоло суох тоҕута охсон хопчуллубут курбуһаҕар иҥиннэрдэ. П. Ядрихинскай
Курбуһах сүргүөхтэрэ бары силбиһэ үүнэн, курбуһах уҥуоҕун үөскэтэллэр. ШВФ З
ср. п.-монг. хубирчаҕ ‘какая-л. кость тела’

аат., анат. Киһи олорор сирин көп этэ. ☉ Ягодица
Эрчиллиигэ атаҕы тобугунан бокуҥнатан буолбакка, өттүгү, биили, удьуҥаҕы хамсатан хаамыллар. ФВН ТС
Сөтөллөрүм, бэркэ эрэйдэммит удьуҥаҕым ньиэрбэтэ испитэ ааспыттарын да иһин, ыалдьарбынааҕар эмтэниим процеһа ордук куһаҕан курдуга. АДУ ӨМУу
ср. тюрк. уча, удьа ‘крестец, спина’

аат. Киһи-сүөһү сиһин тоноҕоһун бараныыта тааһын уҥуохтарын кытта холбоһор өрө болчоҕор модьу уҥуоҕа. ☉ Несколько сросшихся позвонков, место соединения костей таза с позвоночником, крестец, копчик
Оҕус хоҥхочоҕун хоодьос гыннаран, икки кэлин атаҕын хатыйа үктүү түһээт, дьүккүйбэхтээн кэбистэ. Амма Аччыгыйа
Сис тоноҕоһун бүтүүтэ, өттүк уҥуохтара кэлин өттүлэринэн холбоһор сирдэрин хоҥхочох диэн ааттанар. СГФ СКТ
ср. бур. хондолой ‘ягодицы’, эвенк. конгкочок ‘копчик’

аат. Ыҥыыр кэннинэн ат самыытыгар саба уурар, бүрүйэр, ойуулаах-оһуордаах, киэргэллээх таҥас. ☉ Убранство коня: расшитая, украшенная чем-л. ткань, покрывающая крестец, чепрак, попона
Көмүс үүннээх, ыҥыырдаах, көмүстээх оһуордаах сукуна кычымнаах, чаппараахтаах, симэхтээх аттарын көрүүгэ аҕалтаабыттар. Күннүк Уурастыырап
Албаралар, чаппараахтар Ааттыын адьас сүппүттэр. Л. Попов
Кычымы, чаппарааҕы олус сиэдэрэй гына тигэллэрэ. НБФ-МУу СОБ
◊ Чаппараахтаах элэмэс — самыытыттан икки буутун устун түһэр үрүҥнээх элэмэс сылгы. ☉ Масть лошади: пегий с белой окраской в области крестца и задних ног. Чаппараахтаах элэмэс [сылгы] кэлин самыыта эрэ үрүҥнээх. ОМГ ЭСС
ср. осм. чапрак ‘покрышка верховой лошади и седла, шаприк, чапрак’