прил. латинскай; латинский язык латинскай тыл.

ж. разг. латынь, латинскай тыл.

м. классик (1. наукаҕа, литератураҕа, искусствоҕа уһулуччу үтүөлэзх, аатырбыт деятель; 2. классицизм представителэ; былыргы греческэй, латинскай тылга уонна литература^а специалист).

аат., кэпс.
1. Туохтан эмэ тахсар туох эмэ көдьүүс, туһа. ☉ Толк, польза, прок от чего-л.
Кыра Хабырыыс туох да туолка тахсыа суоҕун билэн, ах баран хаалла. Эрилик Эристиин. Мин Туохтан эрэ туорхаһыйан, Туолката суох чуҥкуйан …… Кэри-куру олордохпуна, Сахалыы саҥа Саамал кымыс курдук Сайа охсон киирдэ. И. Федосеев
2. Туох эмэ ис хоһооно, суолтата. ☉ Суть, содержание, смысл чего-л.
Сипсап кэпсэтэллэр, ону иһиллии сатаата да, туох да туолкатын быһааран истибэтэ. Күндэ
[Билигин сорох оҕолорбут] Африка, Латинскай Америка, Арҕаа Европа дойдуларыгар киһи куйахата ытырбахтыыр сабыытыйаларын туолкаҕа ылбаттар. ЧКС ОДьКИи