побуд. от либиргээ = издавать глухие звуки; глухо стучать чём-л.; эти эттээн либиргэт= рубить тушу животного (с глухим тяжёлым стуком).

либиргээ д и э н т э н х о л б
туһ. Богуоннар ааннара сабыллан либиргэстилэр. В. Яковлев

либиргээ диэнтэн тиэт
көрүҥ. Балаҕан аана аһыл лыахча аһыллыбакка төттөрү түһэ-түһэ, либиргээмэхтээн баран, соҕотохто тэлэллэ түстэ. В. Яковлев

с ы һ. Либиргээн тыаһыыр курдук, либиргэтэн. ☉ Громко, твёрдо, размеренно стуча (напр., в дверь)
Дьиэтин аанын киһи кэлэн Либиргэччи тоҥсуйбута. Күннүк Уурастыырап
Лаппаакылар уктара күөрэҥнээтилэр, доҕотторбут үрдүлэригэр чэгиэн буор либиргэччи быраҕылынна. С. Никифоров

тыаһы үт. туохт. Бытааннык чиҥ баҕайытык, лип-лип тыастаахтык үктэнитэлээ (киһини этиллэр). ☉ Ступать медленно, твёрдо и шумно (о человеке)
Ыарахан атахтаах киһи аан таһыгар либирдээн кэллэ. И. Эртюков. Тэҥн. либиргээ

тыаһы үт. т. Туох эмэ ыйааһыннаах, кытаанах үөһэттэн түһэн кытаанахха охсуллар тыаһа. ☉ Подражание глухому звуку крепкого удара тяжёлого, увесистого твёрдого предмета, упавшего на что-л. твёрдое
«Лис!» — хойуу сүөгэйдиҥи суу радаһын истиэнэҕэ сыстан либиргиир. «ХС»

туохт.
1. Туох эмэ улахан охсууттан биллэ-биллибэттик бүтэйдии доргуйан иһилин (сүнньүнэн сир доргуйарын этиллэр). ☉ Сотрясаться, содрогаться (напр., от сильных ударов)
Соноҕос атыыр кистээтэҕинэ, сир ньиргийэрэ баар үһү (тааб.: этиҥ). Сир-халлаан ньиргийэргэ дылы гынна. Эрилик Эристиин
Ыраах, сир түгэҕин диэки, оргууй ньиргийэн ылла. А. Фёдоров
△ Доргуйан ыарый (эт-сиин туһунан). ☉ Ощутить боль в теле
Маайа көхсө бүтүннүү ньиргийэн ыалдьара. Эрилик Эристиин
2. көсп. Улахан дорҕоонноохтук тыаһааууһаа; улаханнык дуораһый. ☉ Издавать громкие, раскастистые звуки, греметь
Анараа хосторго суот тыаһа лычыргыыр, атах тыаһа либиргиир, кэпсэтэр, күлсэр дорҕоон ньиргийэр. А. Софронов
Кытылтан дьон саҥата, ыһыыта-хаһыыта биир кэм ньиргийэр. Н. Якутскай
Дьаллааһын үрүйэтэ үлэ, өтүйэбалта тыаһынан ньиргийэ түстэ. М. Доҕордуурап
ср. монг. нирхийх ‘издавать сильный шум, грохот, гул’