образн. 1) казаться неясной тенью, смутно виднеться; 2) маячить — о неуклюжей долговязой фигуре.

равн.-кратн. от тэйгэй= 1) мерно покачиваться (о тяжёлом висящем предмете); эт тэйгэҥнии турар туша покачивается (на крюке); 2) топтаться, ходить, маячить без дела (в нерешительности).

туохт., кэпс. Хаа дьылаа, күлүү-элэк гын. ☉ На до едат ь кому-л., назойливо приставать, лезть к к о м у - л. «Туох буолбут киһигиний? Тоҕо майаачылыыгын? Ыыт!» — Маайа илии тин араара сатыыр. Н. Якутскай
Оҕо ну оонньоотохпут, таптаатахпыт аатыран, ытыар диэри майаачылаан, күлэн, кыыһырдан тахсар дьон бааллар. ЧКС ОДьИи. Эр дьоннор бу муоһу көрдөрөн дьахталлары хаадьылыыллар, араастаан элэктээн кинилэри күлүү гынан майаачылыыллар. П. Л а м у т с к а й (тылб.)
русск. маячить

1. тэйгэй диэнтэн б. тэҥ. көстүү. Өттүгэр аҕата бокуонньуктан хаалбыт удьурҕай уктаах быһаҕа тэйгэҥниирэ. Н. Босиков
   [Ынахха] чугаһаабытын кэннэ көрбүттэрэ, хаҥас муоһугар суумка баайыллыбыта тэйгэҥнээн иһэр эбит. П. Филиппов
   Балык киирэрэ бэлиэ: эрийэ турдахха, куйуур ыарыы түһэр, тэйгэҥниир, ол аата куйуурга балык баар. ПАЕ ЭАБ
2. Туох да сыала-соруга суох мээнэ сырыт, тэпсэҥнээ (саарбаҕалаан). ☉ Топтаться, маячить без дела (в нерешительности)
   Итирэн да баран бэйдиэ тэйгэҥнии сылдьыбаппын, үлэбэр оҕустарбаппын. С. Руфов
   Арай манна Гаврил оҕонньор тарылаччы сыыҥтаан ылар, силлиир-хаахтыыр, тэйгэҥниир, дьону одуулаһар, ботугуруур. М. Доҕордуурап
   «Мин эйигин көрдүүбүн. Ханна тэйгэҥнии сылдьаҕыный?» — диэн көбүөлээтэ полковник. К. Симонов (тылб.)