нареч. выражает ещё большую степень интенсивности, силы действия, чем ибили, илби: илдьи оҕус = разбить в лепёшку; илдьи бар= превратиться в жижу, кашицу (от гниения, долгой варки и т. п.); илдьи убахтаа = превратить в месиво (сжимая руками); илдьи тыыт = разорвать в клочья.

аат., эргэр. Туох эмэ убаҕас ас өр туран, түгэҕэр сөҥөр хойуута. ☉ Осадок, сгусток от какой-л. жидкой пищи. Үүт хоймоҕо. Уу хоймоҕо
□ Ону истэн да эн хайыаҥый? Онуоха килиэп хоруоската да, миин да хоймоҕо кыайан туһалаабат. Софр. Данилов
Дьэ, быһатын эттэххэ, Алдан тыатыгар эһиги хоймох көөнньөн, көппөх оргуйан турар кэмигэр баран иһэҕит. И. Никифоров
♦ Хоһоҕун (хоймоҕун, хойоҕун) хостоо (хостос) көр хойох II
Ааспыты ахтар, хоймоҕу хостоһор сатаммат. И. Никифоров
ср. тюрк. каймак ‘сливки’, монг. хоймог ‘месиво’

аат., кэпс.
1. Куурбат, сымнаҕас бырыы сир, бадараан. ☉ В я зкая, невысыхающая грязь, болото
Чоху нуоратыгар дохсун (өс хоһ.). «Өлүү бидилгэх бадарааҥҥын эргитэн кулуй эрэ!» — диэтэ. Дьэ, инньэ диирин кытта билиҥҥи нуората ат саалын курдук араҕас кырдал буола түстэ. ПЭК ОНЛЯ I
Сирин майгыта биитэр ардырҕай, биитэр түгэҕэ суох нуора. УАЯ А
2. Илдьи кэһиллибит бадараан, кир. ☉ Растоптанная грязь, месиво
Сүөһүлэр оту тэпсэн, нуора оҥорбуттар. СГФ СКТ
◊ Нуора курдук — баһаам элбэх, үгүс. ☉ Очень много, множество. Нуора курдук элбэх балыгы илимигэр туттарбыт. Нуора курдук оҕолоох
ср. монг. норо ‘мокнуть, намокнуть’

аат.
1. Хойуу бадараан, бырыы; суураллыбыт туох эмэ хойуута. ☉ Густая грязь, болото; жижа, гуща чего-л.
Алларааҥҥы алаастара — хотон кирэ-хаҕа сүүрүгүрэн киирэн үөскэппит ньоҕорото. Далан
Оботтоох баай хотонугар Оҕус, ынах ньоҕоротугар Умса түһэн сыттахпыт. П. Тобуруокап
Кус моонньун уһатан, сиидэлиир аппарааттаах тумсунан уу түгэҕинээҕи ньоҕорону бэрийэр. ББЕ З
2. көсп. Туох эмэ куһаҕана, хаалынньаҥа. ☉ Отбросы (напр., общества), пережитки
Эн эдэргин, эн олоҕуҥ инники турар. Оттон биһиги дьон саамай ыттара, уопсастыба ньоҕорото буолабыт. Далан
Биһиги сопхуоспут урукку улахан ночооттоох үлэ ньоҕоротуттан кэнники сылларга таҕыста. «ХС»
ср. эвенк. нянгня, нянгра ‘грязь, месиво’