опухоль; нарыв; искэн тахсыбыт появился нарыв.

м. (нарыв) флюс, миилэ искэнэ.

иметь опухоль, нарыв; атаҕа искэннэммит у него на ноге опухоль.

нагноиться (о нарыве).

уст. заволока (волосяной шнурок, к-рый протаскивали через нарыв, чтобы выпустить гной).

сов. 1. что дьөлө ас, тэһэ ас, тэс; проколоть нарыв искэни тэс; 2. кого-что (колющим оружием) тобулу ас, кэй.

несов., назреть сов. 1. сит, бус; астый (нарвать); почки назрели үүнээйи үнүгэһэ сиппит; нарыв назрел искэн астыйбыт; 2. перен. чугаһаа, суоһаа; кытаат; кризис назрел кризис суоһаата.

туохт. Бэргэт, улаатыннаран кэбис (хол., бааһы, искэни). ☉ Разбереживать, растравлять (напр., рану, нарыв)
Тыый, тукаам, тымнытан сэтэриппиккин дуу, тугуй, илииҥ көхсө бүтүннүү эбит дии. С. Федотов

сов. 1. (продырявиться) көҥү бар, алдьан; 2. (от напора воды) тоҕо бар; 3. (лопнуть) тэһин, дэлби бар; нарыв прорвался искэн тэһиннэ; 4. (проложить себе путь) көҥү көт, тоҕо анньан таҕыс; прорваться из вражеского окружения өстөөх төгүрүктээһинин тоҕо анньан таҕыс.

аат. Иһэн тахсыы, искэн. ☉ Нарыв, шишка, желвак (на теле). Хонноҕун анныгар болчох тахсыбыт. Атаҕар баар болчоҕо аччаабыт
□ Лимфатическай тымырдар барар сирдэригэр аара болчохтор бааллар. СИиТ
Кыыл уҥуоҕун сүһүөҕэ сонуур уонна ойоҕосторугар болчохтор үөскүүллэр. ТИиС