даҕ.
1. Харатыҥы сиэллээх, кутуруктаах, сиһэ туртаҕар, кытархайдыҥы саһархай бороҥ (сылгы дьүһүнэ). ☉ Светло-рыжий с чёрным хвостом и гривой, буланый (о масти лошади). Саалыр кулун. Саалыр соноҕос
□ Саалыр биэ үүтүн Сайа ыатан ыланнар, Саар ыаҕас муҥунан Саамал кымыс оҥороннор, Санааларын наскыппыттар. Күннүк Уурастыырап. Хоҥхочоҕун үрдүнэн систэри тилийэ лаппа туртайан, онтон атыныгар үрүҥ нуолур түүтэ элэгэлдьийэн көстөр, кутуруга, сиэлэ, сыҥааҕа итиэннэ уопсай түүтүн кылаана барыта кытаран көстөр буоллаҕына, саалыр сылгы диэн этиллэр. Сылгыһыт с.
2. Саһарымтыйар маҥан (хол., киһи баттаҕын этэргэ), сырдык араҕас (көтөр, үүнээйи дьүһүнүгэр). ☉ Светлорыжий или бледно-жёлтый (о цвете волос, окрасе птиц и окраске растений)
Санаа-оноо хара соно Санныбар бүрүллэн, Саастыыларым иннинэ Саалыр чанчыктаабыта. С. Васильев
Сээркээн сэһэн, Киргил кэтэх, Саалыр чанчык… Түөнэ Моҕол Хааннаах Хатан Тэмиэрийэ Тойон эһэкэм, Аһаа-сиэ. Тоҥ Суорун
Саалыр талах чыычааҕа «Самыыр түстүс!» — диэн тыллаах. С. Данилов
ср. монг. саарал ‘серый, пепельный’ (о масти), др.-тюрк. чал ‘серовато-белый, пепельно-белый, чалый’, кирг., алт., тат. чал ‘седой; седина’