издавать сильные хлюпающие или шлёпающие звуки (напр. при ударе волн о берег, при рубке мясной туши); эт эттээччи сүгэтэ ньиллиргиирэ иһиллэрэ были слышны глухие сильные удары топора мясника.

тыаһы үт. туохт. Инчэҕэйгэ, сииктээххэ биир тэтимнээхтик охсуллар ньиллиргэс тыаһы таһаар, оннук иһилин (хол., долгун туохха эмэ охсулларыгар, эт эттииргэ тахсар тыаһы этэргэ). ☉ Издавать мерный глухой шум, ударяясь, шлёпаясь о ровную твёрдую поверхность (напр., о волнах, бьющихся о берег). Эт эттээччи сүгэтин тыаһа ньиллиргиир
□ Тыа барчаламмат, от охтубат, долгун ньиллиргээбэт. И. Никифоров
Тэргэн тыаһа Дириҥник ньиллиргээн Дэриэбинэ уһугар Тиийэн кэллэ. С. Васильев
△ Олус түргэнник уонна күүскэ кэйиэлээ, тэбиэлээ (хол., тымыр, сүрэх). ☉ Очень быстро и сильно стучать (в висках), биться (напр., о сердце). [Куралай Кустук] сүүнэ киҥнээх хаана сүһүөҕэр ньиллиргээтэ, уордаах одун хаана уолугар охсуолаата. Д. Апросимов. Тэҥн. ньигиргээ