I
тыаһы үт. т. Туох эмэ улахан туохха эмэ күүскэ охсуллар эбэтэр эстэн, алдьанан дэлби барар тыаһа. ☉ Под ражание громкому, гулкому звуку, возникающему при сильном ударе чего-л. обо что-л. или в результате взрыва
Саа тыаһа өссө эбиллэн бүтэйдик лүҥ-лүҥ гынна. А. Сыромятникова
Дүҥүр тыаһа эмискэ Ииримтийэ ньиргийдэ. Лүҥ, лүҥ, лүҥ! Дүҥ, дүҥ, дүҥ! В. Лебедев (тылб.)
ср. кирг. дүҥ ‘гул; сильный глухой отрывистый звук’, ног. дуьнък ‘бух! бряк!’
II
лүҥ курдук — 1 ) к ү н ыйдаҥарбат халыҥ былыттаах (халлаан). ☉ Плотно затянутый облаками, пасмурный, хмурый, облачный (о небе)
Лүҥ курдук былыттаах, хотуттан биллэрбиллибэт сиккиэр тыаллаах күн. С. Н икифоров. Халлаан лүҥ курдук былытынан бүрүллүбүтэ хас да хонно. «ХС»
△ Хаппахтаммыт курдук чуумпу, бүтэй. ☉ Угрюмый, мрачный (о лесе)
Тыа иһэ чуумпу, лүҥ курдук. А. Фадеев ( т ы л б. ) ; 2) көсп. Дөйүөрбүт курдук тугу да быһааран өйдөөбөт буолбут. ☉ Помутневший, оцепенелый (о разуме)
[Кэргэним өлбүтүгэр] мин сүрэҕим таастыйбыт курдук буолбута, төбөм эмиэ лүҥ курдук, бэйэм бүүс-бүтүннүү ыараан хаалбытым. И. Тургенев (тылб.)